Kurumuş Acılar

Daha da büyümesinler diye

Her gün acılarıma sarıldım

Tenimle kenetlendim onlara

Kurumuş görünseler bile

Ama, gittikçe boyumu aştılar

İçim geçe geçe nafile bir savaş verdi

Bir zaman öyle tatlı geldi ki yorgunluk

Tüm hatıralarımla sana karşı öldüm!