Sevildiğini göremeyip yorulan, zamana ve çaresizliğe yenik düşerek savaşmayı bırakan bir kadının benliğini karanlığa teslim ederken arkasında bıraktığı tek ve son fısıltı: "Seni ne kadar çok sevdiğimi sakın unutma."

Zamanın geri getirmediği anları, tene işlenmiş bir dövmenin sessiz tanıklığıyla anlatan duygusal ve düşündürücü bir şiir.

Geçmişin anılarına hapsolmuş, dış dünyaya kapalı ve kendi belirsizliği içinde kaybolduğu için ne kendisi ne de başkası tarafından tam olarak anlaşılamayan bir insanın derin yalnızlığını özetler.