İçimdeki Kelebekler

İçimde kelebekler açmıyor

Onlar, içimdeki yaralar!

Kozalak haline geldiğinden

Acılarımın üstünü örtmek için geliyorlar

Kısa hayatlarında, hayatıma dokunmak

Ruhumun yenilenmesi için bana uçuyorlar

İçime yolculuk eder gibi içime işliyorlar

Kanatlarımı sallayıp başka bir boyutta uçabilmek

Özgürlüğümü ve yaratıcılığımı ortaya çıkarıyorlar

Dirilişin sembolü olarak, ölü kalmamı engelliyorlar

Onlar, o yollardan geçmiş biri olarak, bana güç veriyorlar

Şimdi hissediyorum: Şu anın değeri içinde, içimde açıyorlar!