Bu Kağıt

Senin için doğamdan çıktım

Sen beni düz görme diye

Sayfalarca karışmak istedim şehirlere

Kuruyup giden kalbimi görme diye

Kesilmek acı da verse

Acı ile şekillendim karşında

Kanayan yerlerimi göstermeden

Beyaz bir kağıt oldum sana

Yine de, bir parçam olmaktan çıkmadın

Paramparça bile olsam karşında

Tekrardan geri dönüştürüldüm

Bu kağıdın bitmedi gönlümde!